İZ

сущ. 1. гел; лепир; ayı izi севрен гел; ayaq izi кӀвачин гел; // хвал, чухур, цӀар, лишан; traktor izi трактордин гел; xizək izi гъелцин гел; 2. лишан, эсер, гел (хьана алатай са кардилай ва я маса затӀунилай кьулухъ амай гелер, мес. дяведин, кьуьзуьвилин); 3. рехъ; ** iz açmaq, iz buraxmaq а) гел акъудун, гел тун, гел авун; б) гел тун, дерин таъсир авун, эсер авун; iz(ini) azdırmaq а) гел квадарун, асул месэладивай, метлебдивай, фикирдивай яргъазун; б) кил. iz itirmək; iz(i) itirmək гел квадарун, авур са пис кар дуьздал акъат тавун патал гелер (лишанар) квадарун, кӀевун, чуьнуьхун; iz izləmək геле гьатун, геле къекъуьн, гел жугъурун; izinə düşmək геле гьатун, гуьгъуьна гьатун, са затӀунин авай чка чир хьун; izini tutmaq гел кьун, гелеваз фин, гуьгъуьна гьатун; nə izi var, nə tozu я ял амач, я гел; ник-тӀвек хьана, адакай са лишанни (эсерни, гелни) амач.
İYVARİ
İZ-ƏLAMƏT

Digər lüğətlərdə