KƏF₂

bax kəfə. Əlinin kəfi qabar çalıb.

Синонимы

  • KƏF KƏF (bişən xörəkdə, mürəbbədə) Mən eti doğrayıb qurtaranda Gülqədəm düyünün kəfini yığırdı (Ə.Vəliyev); KÖPÜK Salmanov mürəbbənin köpüyünü alırdı (Ə
  • KƏF kələk — hiylə — badalaq

Омонимы

  • KƏF KƏF I is. [ fars. ] Köpük, xörəyin üzündə əmələ gələn maddə. Qazan daşdı, kəfin al; Qaynadıqca kəfin al (Bayatı)
KƏDƏRSİZLİK
KƏF₁

Значение слова в других словарях