KAFİR

\[ər.\] прил., сущ. кафир (1. ислам диндиз къуллугъ тийизвай(ди), мусурман тушир(ди); мезгьеб авачир(ди), динсуз; kafir olmaq кафир хьун, маса дин кьабулун (мусурманди); kafir oğlu kafir рах. кафирд(ин) хва кафир (экъуьгъун); 2. рах. кафтар, жанавур, гъуьлягъ хьтин гьайванриз эвфемизмдин рекьелди лугьудай тӀвар.
KAFİLİK
KAFİRCƏSİNƏ

Значение слова в других словарях