KAFTAR

KAFTAR I is. [ fars. ] zool. Goreşən, xırda şeylərlə qidalanan yırtıcı. Musa kişi isə bu söhbətlərə gah sükut içində, gah böyük həyəcanla qulaq asaraq, heç dəxli olmadan çığır-bağır qoparır, ah-nalə edir, kaftardan, yalquzaqdan danışırdı (M.İbrahimov).

KAFTAR II sif. [ fars. ] Qoca. Bu da dörd, bu da beş; De, danış, kaftar! (S.Vurğun).

KAFEDRA
KAR

Значение слова в других словарях