KAHAL

sif. [ ər. ] dan. Başısoyuq, tənbəl, ağırtərpənən.
Qaragözov ayağa qalxdı: – Elə bilirsiniz ki, müalicə işinə təkcə siz kahalsınız? Mir Cəlal.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • KAHAL kahal bax tənbəl
  • KAHAL səhlənkar — başısoyuq
KAHA
KAHALIQ

Digər lüğətlərdə