KİF

is. Çürüyən və ya nəm şeylərin üstündə nazik qat şəklində əmələ gələn yüngül, yumşaq mikroskopik göbələkciklər.
Qoca gözlərini açanda özünü … kif qoxuyan bir zirzəmidə gördü. M.Rzaquluzadə.
1) Kif atmaq (bağlamaq, basmaq, tutmaq) – üstü kiflə örtülmək, kiflənmək. Çörək kif atıb. Sirkəni kif basıb;
2) bax kiflənmək 2-ci mənada.

Синонимы

  • KİF kif bax sifilis
  • KİF cəng — çürüntü
KİÇİLTMƏK
KİFAYƏT

Значение слова в других словарях