MƏNSƏB

MƏNSƏB I is. [ ər. ] Yüksək vəzifə, böyük məqam. Mənsəbə, şöhrətə, pula həvəs də; Ömürlük yox olur bizim ölkədə (S.Vurğun).

MƏNSƏB II is. [ ər. ] coğr. Çayın dənizə töküldüyü yer. Kür çayının mənsəbi Xəzər dənizidir.

MƏNLİK
MƏNSUR

Значение слова в других словарях