MƏNZİL

\[ər.\] сущ. 1. кӀвал; мескен; 2. мензил (1. рехъ; физвай чка, рекьин эхир; mənzil başı мензилдин кьил, физвай чкадин а кьил; mənzilə (mənzil başına) çatmaq мензилдив (мензилдин кьилив) агакьун, физвай чкадив агакьун; mənzil kəsmək мензил атӀун, рехъ атӀун, лазим тир чкадив агакьун; // акъваздай чка, кьве ял ядай чкадин арада авай рехъ; mənzil etmək мензил авун, рекье ял ягъун патал са чкадал акъвазун; 2. ара (мес. муькъуьн кьве стундин арадин яргъивал); 3. гуьлледивай, ккӀалдивай фена лишан яз жедай кьван чка).
MƏNZƏRƏLİ
MƏNZİL-MƏNZİL

Значение слова в других словарях