MÁQMA

[ yun. magma – xəmir] geol. Yerin dərin qatlarında yüksək temperatur və təzyiq şəraitində əmələ gələn mürəkkəb tərkibli ərgin od kütləsi (Yer qabığında və ya yer səthində soyuduqda və bərkləşəndə maqmatik süxurlar əmələ gətirir).
Yerin dərin qatlarında maye halında olan maqma kütləsi püskürüb yerin üzünə çıxanda lava adlanır. M.Qaşqay.

Этимология

  • MAQMA yun. magma – həlməşik, qatı maddə
MAQQAŞLANMAQ
MAQMATİK

Значение слова в других словарях