MİQDAR

is. [ ər. ]
1. Say, qədər, kəmiyyət. Hər şeyin miqdarı vardır.
□ Bir miqdar – bir qədər, bir az, qeyri-müəyyən qədər.
[Molla İbrahimxəlil:] …Molla Həmidin tərəfindən məlum oldu ki, siz, guya, bir miqdar pul gətirib gümüş almaq xahiş edirsiniz. M.F.Axundzadə.

Nə miqdar – nə qədər, nə dərəcədə, nə nisbətdə.
Heç bilməm kim, nə miqdar istər ol canparəsin. Qövsi.

2. Hörmət, qədir-qiymət, etibar. [Hacı Nuru:] Kamal ata kürkü deyil ki, irs ilə övlada yetişə.
O səbəbdən xalq arasında miqdarın yoxdur. M.F.Axundzadə.

Синонимы

  • MİQDAR MİQDAR Kəndin əhalisinin miqdarı olar təqribən iki yüz nəfər (C.Məmmədquluzadə); HƏDD-HESAB [Əfifə:] Ölən xəlifələrdən övlada miras qalan zənginliklər
  • MİQDAR kəmiyyət — qədər

Этимология

  • MİQDAR Ərəbcə qədər sözü ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
MİKSER
MİQDARCA

Значение слова в других словарях