MONOLÓQ

[ yun. monos – tək və logos – nitq] Başlıca olaraq dramada aktyorun özünə, yaxud tamaşaçılara xitabən söylədiyi sözlər – nitq. “Ölülər” əsərində İskəndərin monoloqu. – Salon səssiz bir hal aldı, hərəkətdən əsər yox; Səhnədəki oynaq bir gənc söyləyirdi monoloq. S. Vurğun . [H. Ərəblinski ] qalxıb … səmimi səslə öz monoloqunu deməyə başladı. S.Rəhman.
// Təklikdə öz-özünə söylənən nitq, yaxud bir adamın dinləyicilərə xitabən söylədiyi uzun nitq.

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • MONOLOQ MONOLOQ – DİALOQ Əsərin ekspozisiyasında verilən Heydər bəyin bu monoloqu çox maraqlıdır (F.Qasımzadə); Sabirin “İki həpənd” şeri dialoqun ən yaxşı nü
MONOLİTLİK
MONOPLÁN

Digər lüğətlərdə