ORİJİNAL

[ yun. ]
1. is. Bir yazının, şəklin və s.-nin əsli (surət qarşılığı). Portretin orijinalı. Kitabın orijinalı.
// Başqa dilə tərcümə üçün əsas olan mətn, başqa dilə tərcümə olunan mətnin əsli. Tərcümənin orijinala yaxınlığı.
// Mətbəədə yığılan, yaxud kompyuterdə yazılan mətnin əlyazısı. Orijinalla tutuşdurub yoxlamaq.
2. sif. Bir şeyin – yazının, şəklin və s.-nin əsli olan, surəti olmayan. Sikkələrin orijinal nüsxəsi.
3. sif. Müstəqil yaradıcılıq məhsulu olan, başqalarından götürülməyən, başqasına təqlidən yaradılmayan, tərcümə olmayan. Orijinal əsər.
4. sif. Başqalarına oxşamayan, təqlidçilikdən uzaq olan, ancaq özünə məxsus olan. Orijinal talant.
// Qeyri-adi, qəribə. Orijinal adam.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • ORİJİNAL 1. ORİJİNAL, ƏSL 2. orijinal bax əlyazma(sı)
  • ORİJİNAL əsl — həqiqi — təkrarsız — bənzərsiz

Etimologiya

  • ORİJİNAL Latın sözüdür, “mənbə”, “mənşə” anlamlarını əks etdirir. Bizdə, bir şeyin əsli mənasında işlədilir. Antonimi surət sözüdür
ORGİYA
ORİJİNALLIQ

Digər lüğətlərdə