OTURUB-DURMAQ

f.
1. Əlaqə saxlamaq, dostluq etmək, yoldaşlıq etmək.
[Pəricahan xanım:] Mehdi ağanın nəvəsi Ağca xanıma bir qaraçı qızı ilə yoldaş olub, oturub-durmaq yaraşmaz. S.S.Axundov.
[Balaş Sevilə:] …Mən indi böyük cəmiyyət adamıyam, doktorlar, ədiblər, filosoflarla oturub-dururam. C.Cabbarlı.

2. Oturub-durub şəklində – həmişə, daima, hər zaman.
Gülü arvad oturub-durub uşaqlarına belə nəsihət verərdi. S.Rəhimov.
Sevdim kişi haqqında Paşa bəy oturub-durub deyirdi… Ə.Vəliyev.

OTURUB-DURMA
OTURUM

Digər lüğətlərdə