OVLAMAQ

f.
1. Ov vurmaq, şikar etmək. Dovşan ovlamaq.
[Dəlilər] səhərdən kövşəndə ceyran ovlayırlar. Koroğlu”.
[Piri baba:] Yasəmən, gör sənə nə kök qırqovul ovlamışam. S.S.Axundov.

// Balıq tutmaq.
2. məc. Çalmaq; ələ keçirmək, ələ gətirmək.
[Tarxan:] O gözəl qız, o ovçu, şux tərlan; Könlünü ovlamış sənin. A.Şaiq.
Hər şeyi ovlamaq olsa da, məncə; Sevən könülləri ovlamaq olmaz. M.Müşfiq.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • OVLAMAQ OVLAMAQ [Piri baba:] Yasəmən, gör sənə nə kök qırqovul ovlamışam (S.S.Axundov); SEYD ETMƏK Seyd etməyə bu Şaiqi-dil xəstəni ol yar; Düşmür üzə xal zül
OVLAMA
OVLANMA

Digər lüğətlərdə