POZİTİVİZM

müsbət münasibət, təsdiqedici olma, etimad göstərmə. Pozitivizm \[alm. Pisitivismus; fr. Positivisme; ing. Positivism; osm. tr. ispatiye; tr. Olguçuluq; ər. إعجبر خٍّ \] – tədqiqat-larını aktlara, həqiqətlərə əsaslanan, metafizik açıqlamaları nəzəri olaraq imkansız, qaydasız, hesabsız edən, təcrübə ilə isbatlanma-yan, problemləri sözdə problem olaraq xarakterizə edən fəlsəfi dünyagörüşü. Təcrübə ilə reallaşmamış olan hər şeyi rədd edib, faktlardan və onlar arasındakı dəyişməyən münasibətlərdən hərə- kət edərək, real olmayan heç bir məlumat mövzusunu qəbul etmə-yən fəlsəfə məktəbi.
POSTULAT
PRAQMATİKA

Значение слова в других словарях