QOHUM

is.
1. Biri ilə qohumluq əlaqəsi olan adam. Yaxın qohum. Uzaq qohum. Ata tərəfindən qohum.
– Hazırda mən öz qohumlarım və öz elim ilə bərabər cəbhəyə gedirəm. M.S.Ordubadi.
Məlum oldu ki, Mirzə Səfərin, Həsən ağanın qohumu ilə rəftarı ağanın qulağına çatıb. Ə.Haqverdiyev.

2. Mənşə etibarı ilə bir-birinə yaxın. Bu çiçəklər bir-birinə qohum olub, bir fəsiləyə mənsubdur. Qohum dillər.
– Darvin öz kitabında yazır: “Heyvanlar bir-birinə qohumdurlar.” C.Məmmədquluzadə.

Синонимы

  • QOHUM əqraba

Антонимы

  • QOHUM QOHUM – YAD Hazırda mən öz qohumlarım və elim ilə bərabər cəbhəyə gedirəm (M.S.Ordubadi); Azad yad adamın bu hərəkətlərindən çox şübhələndi, dərhal ay

Этимология

  • QOHUM Əsli ərəbcə qövmdür, ilkin mənası “qəbilə” (plemya) demək olub, sonra müasir anlamda işlədilib. Tuva dilində terel (dörqül) işlədilir, törəmək sözü il
QOĞAL
QOHUM-ƏQRƏBA

Значение слова в других словарях