RAHİB

is. [ ər. ] Monastırda yaşayıb rahibliyə girmə (saç kəsdirmə) mərasimindən keçərək monastır nizamnaməsinin tələblərinə uyğun olaraq tərki-dünya həyat keçirməyi əhd etmiş şəxs (kişi). Katolik rahiblər.
// dan. Tənha tərki-dünya həyat keçirən adam (kişi) haqqında.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • RAHİB RAHİB (din.), ABBAT
RAHƏVİ
RAHİBƏ

Digər lüğətlərdə