OBELİ́SK

[yun. obelisikos, hərfi mənası – kiçik şiş] Yuxarıya doğru getdikcə nazikləşən, yonulmuş daş sütundan ibarət abidə. Obelisk qoymaq. Obeliskin açılışı. óber... [alm. ober – baş, böyük] Bir sıra xarici ölkələrdə bəzi dövlət rütbələri və mülki vəzifələri bildirən sözlərə artırılan ön sözü; məs.: ober-leytenant, ober-polismeyster, ober-burqomistr.

Это слово в других словарях:

Азербайджанcко-русский словарь

OBELİSK сущ. обелиск (суживающийся кверху граненый каменный столб с пирамидально заостренной верхушкой, служащий памятником или архитектурным украшением). подробнее

Author: Obastan; Publisher: Obastan