RUHİ

sif. [ ər. ]
1. İnsanın daxili aləmilə, mənəviyyatı ilə bağlı olan; mənəvi. Ruhi əzab. Ruhi vəziyyət.
– Laçın heç vaxt bugecəki kimi ruhi iztirab keçirməmişdi. M.Hüseyn.
[Bəhram] da ixtiyarsız olaraq ani bir ruhi sıxıntı duydu. Ə.Vəliyev.

◊ Ruhi xəstə – dəli.
Ruhi xəstəliklər – insanın psixi fəaliyyətinin və əsəblərinin pozulması ilə bağlı olan xəstəliklər.

Синонимы

  • RUHİ RUHİ Laçın heç vaxt bu gecəki kimi ruhi iztirab keçirməmişdi (M.Hüseyn); MƏNƏVİ Birinci katib vəzifəsindən sui-istifadə etmişdir
  • RUHİ psixi
RUHƏN
RUHİ-RƏVAN

Значение слова в других словарях