RUHLU

sif. Ruhu (2-ci mənada) olan, həvəsli, gözəl bir şeydən ruhlanan, təsirlənən, vəcdə gələn, şövqlənən. Çox ruhlu adamdır.

Синонимы

  • RUHLU canlı
  • RUHLU həvəsli — zövqlü
RUHLANMAQ
RUHNƏVAZ

Значение слова в других словарях