SAF

\[ər.\] прил. саф (1. михьи, халис, маса акахьай затӀ галачир; saf qızıl саф кьизил; // saf eləmək саф авун, михьи авун, маса ахьахьай затӀарикай михьун; 2. сагълам, рехне квачир, саламат (мес. беден, рикӀ); 3. михьи, ахъа, экуь; алахьай (мес. цав); 4. дуьз, михьи, намуслу, къени (мес. кас); // пер. леке квачир; мес. муьгьуьббат); ** özünü safa çıxar(t)maq кил. öz (özünü təmizə çıxarmaq).
SAƏT
SAF-ÇÜRÜK:

Значение слова в других словарях