SİN

SİN I is. [ ər. ] Yaş, il. Mirzağa qısaboylu, şişman qarınlı, cücə gözlü, yekə burunlu və qalın dodaqlı, orta sinlərdə bir adam idi (H.Nəzərli).

SİN II f. Aşağı çökmək, əyilmək, gizlənmək. Sindi yalmanına cəhillər atın; Buraxıb cilovu nə qədər ki var (O.Sarıvəlli).

SİMLİ
SİNİF

Значение слова в других словарях