SONSUZ₁

sif. Sonu, nəhayəti, axırı olmayan; hədsiz, bitməz-tükənməz. Sonsuz qayğı. Sonsuz boşluq. Sonsuz bir maraq. Sonsuz məhəbbət.
– Bu bəxtiyar üzlərdə nə nadir yaraşıq var! Sonsuz sevinc doğurur işıqların yanması. R.Rza.
Sən açdın beləcə son səhərini; Son səhər bir sonsuz gecəyə döndü. N.Xəzri.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • SONSUZ I SONSUZ (sonu, həddi olmayan) Onun iri gözləri sonsuz bir qəzəblə alışıb yandı (M.Hüseyn); AQİBƏTSİZ Aqibətsiz olan karvansaradır; Bilmirsən əvvəli,
  • SONSUZ hədsiz — intəhasız — nəhayətsiz

Omonimlər

  • SONSUZ SONSUZ I sif. Uşağı olmayan kişi və ya arvad. SONSUZ II sif. Hədsiz, nəhayətsiz. Ürəklərə od verən; Sonsuz atəş kimiydin (Ə

Etimologiya

  • SONSUZ Əsli soysuz kimi olub və digər türk dillərində indi də belə işlədilir. Məsələn, qaqauz dilində soysuz kəlməsi var və ruscaya “безродный”, “неродовитый
SONSUZ₂
SONSUZLUQ₁

Digər lüğətlərdə