VAHİD

[ ər. ]
1. sif. Ancaq bir, tək, yeganə. Onun vahid bir oğlu var.
– Kim döşünə döyər ki; Mən vahidəm, mən birəm! B.Vahabzadə.

2. sif. Ümumi, bir, birləşmiş. Vahid cəbhə.
3. is. Eynicinsli kəmiyyətləri ölçmək üçün qəbul edilmiş kəmiyyət, ölçü. Pul vahidi. Ölçü vahidi.
4. is. Bir tam təşkil edən şeyin müəyyən müstəqilliyə malik olan xüsusi hissəsi. Donanmanın döyüş vahidləri. Təsərrüfat vahidi.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • VAHİD VAHİD, BİR, TƏK, YEGANƏ, YALQIZ (bax)
  • VAHİD bir — tək — yeganə
  • VAHİD kəmiyyət — ölçü

Antonimlər (əks mənalı sözlər)

  • VAHİD VAHİD – MÜXTƏLİF Bir vahid millətə, iki hakimin; Dili doğmalaşdı… Bu lap ağ oldu; Doğma anamızın şəkərdən şirin; Bizə öyrətdiyi dil yasaq oldu (B
VAHƏSRƏTA
VAHİDLİK

Digər lüğətlərdə