VERGİ

is.
1. Müəssisədən, idarədən, əhalidən və s.-dən alınan məcburi dövlət rüsumu. Gəlir vergisi. Kənd təsərrüfatı vergisi. Vergi qoymaq.
// Töycü.
Ərəb əmiri Əbu Müslim bütün Dağıstan əhalisi üzərinə vergi təyin edib buyurdu ki, … onu gətirib Dərbənd hakiminə versinlər. A.Bakıxanov.

2. məc. Fövqəladə istedad, qabiliyyət.
O səsin, o verginin sahibi Şamaxı meşəsində çır-çırpı yığır. Mir Cəlal.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • VERGİ 1. VERGİ (müəssisələrdən, idarədən, əhalidən və s.-dən alman məcburi dövlət rüsumu) Sizdən bu il vergi almasın deyə; Dəymədim o qanlar axıdan bəyə (M
  • VERGİ rüsum — töycü
  • VERGİ istedad — qabiliyyət

Omonimlər

  • VERGİ VERGİ I is. Müəssisədən, idarədən, əhalidən və s. alınan məcburi dövlət rüsumu. Vergi, biyar bizi gətirdi cana (S
VERF
VERGİÇİ

Digər lüğətlərdə