ZİL

ZİL I sif. mus. Yuxarı səs, yuxarı registr. Cəlal da zil səslə deyir bayatı; Tutub qışqırığı bütün elatı (S.Vurğun).

ZİL II ədat Tamamilə, lap qara. Gözlərin zil qaranlıq; Gəl, bir aylı gecədir (F.Qoca).

ZƏRF
ZİNDAN

Значение слова в других словарях