ZƏİFLƏTMƏK

f. Zəif salmaq, gücdən salmaq, qüvvədən salmaq, gücünü azaltmaq.
// Zəif düşməsinə səbəb olmaq, taqətsiz hala gətirmək, üzmək. Xəstəlik onu çox zəiflətmişdir. Doyunca yatmamaq adamı zəiflədib gücdən salır.
ZƏİFLƏTMƏ
ZƏİFLİK

Digər lüğətlərdə