ŞİRƏPUS

is. [ fars. ] köhn. Şirə çəkməyə məxsus tüklü dəri parçası.
Qıza bir darbalaq tuman geydirib, əlinə bir parça şirəpus verib gününü göy əsgiyə düyünlərdilər. H.Sarabski.

ŞİRƏLİK₂
ŞİRƏPUST

Значение слова в других словарях