ЛЕЗЕТ

араб, сущ.; -ди, -да; -ар, -ри, -ра кеф, кефливилин вини дережа. Кьуд патова гьарайни къив: Гузва гьихьтин лезет на! А. Ал. Живедин этюд лезет гъидай. - За, иштягь ачух хьун патал, чиг аламаз кьве маргь агудда. Жува инрал ял акъадра, тӀебиатдикай леззет къачуда. Калериз кӀантӀа килиг, кӀандачтӀа ваъ: тух тахьанмаз абур санизни фидач. Б. Гь. Заз эвера.

* лезет гун гл., ни-куь низ беден хуш гьиссери кьадай гъалдиз гъун. Хъипи газардик ва яру чугъундурдик кутунвай келемди еке лезет гузвай. А. А. Пад хьайи рагъ.

* лезет хкудун гл., ни квекай кеф жедай гьалда хьун. ПемпӀеша пакаман шагъвардикай, гъавадин серинвиликай лезет хкудзава. М. В. Гьарасатдин майдандал. Буба стхади тӀебиатдикай лезет хкудзавай, ЛГ, 2002, 15. V.

ЛЕЗГИНКА
ЛЕЗЕТЛУ

Значение слова в других словарях