PƏS

PƏS I is. mus. Alçaq səs, alt. Əvəz Əvəzov boğazını arıtladı... üç-dörd dəfə ah çəkdi və nəhayət, pəsdən “Şələbiyyə” mahnısını zümzümə etməyə başladı (Anar).

PƏS II f. Susmaq. Aşna daha mən pəs!..; Bir az da sən de! (S.Vurğun).

PƏS III ədat Sual mənasında işlədilir. Pəs, a kişi, onda sən mənim sözlərimi niyə pis oxuyursan? (Dastanlar).

PƏRDƏ
PİK

Значение слова в других словарях