Диалектический словарь азербайджанского языка.

Всего статей – 17548, статей на «D» – 1226
A B C D E F G H K L M N O P Q R S T U V X Y Z Ç Ö Ü İ Ş Ə
 
DA DE DI DO DU
 

DABA

(Qax, Zaqatala) barsız

DABALAĞ

(Quba) badalaq ◊ Dabalağ vurmağ – badalaq vurmaq. – Güləşəndə bizdə bir-birinə dabalağ vurardılar Dabalağ gəlməg (Quba) – kələk gəlmək, aldatmaq. – Mən uşağ degiləm, mənə dabalağ gəlmə

DABAN

I (Qarakilsə, Qazax) dəyirman daşının işini nizamlayan dəmir hissə. – Dabanı bərkit, daş düşər (Qazax); – Də:rmanın dabanın yendir, unu yaxşı üyüssün (Qafan) II (Şamaxı) tütün bitkisinin kökə yaxın yarpaqları. – Tənbəkinin dabani çəkməyə çox yüngüldü III (Kürdəmir) həncama əvəzində qapını çərçivəyə birləşdirən oxcuqlar (qapı bu oxcuqlar üzərində fırlanır). – Qapı dabanınnan çıxdı IV (Qax) sinə. – Əbdal kimi dabanını niyə əçirsin?

DABANA

(Culfa, Qarakilsə, Şahbuz) bax daban III. – Qapı dabanadan çıxıp (Qarakilsə); – Dabana qapını saxlıyır (Culfa)

DABANDI

dabandıya düşmax: (Zaqatala) mövsümi işdən ixtisara düşmək; payızda arana köçəndən sonra işdən (çobanlıqdan) azad edilmək. – Səlim əmi dabandıya düşdü

DABANNAMAX

I (Qəbələ) şabalıdı dabanla basaraq qərzəkdən çıxarmaq. – Uşaxlar cecə dabannamağa gedillər II (Zəngibasar) çatmaq. – Çapığ olmasan, səni dabannıyaram

DABANNI

(Şuşa) cürətli, ürəkli. – Mö:- kəm dabannı adam çoxdu burda

DABANYARPAĞI

(Salyan) tənəyin dib hissəsində əmələ gələn yarpaq. – Tənəgdə yaman daban yarpağı var

DABDABAY

I (Qax) siçovul II (Qax) balacaboy (adam)

DABIRMA

(Şamaxı) tez, tez-tez, cəld, sürətlə. – Dabırma gessön, çatarsan

DABİ

(Sabirabad) sırıqlı

DABJO

(Zaqatala) papiros. – Dabjo aldım

DABLI

(Qax, Zaqatala) qıf

DABRAĞ

(Quba) çuval. – Əhmədin gəlini un dabrağ gətimişdi

DABRIMA

(Kürdəmir) bax dabırma. – Dabrıma gedib yoldaşua çat

DABRIMAĞ

(Əli Bayramlı, İmişli, Kürdəmir, Qazax, Saatlı, Sabirabad, Salyan, Şamaxı) tez-tez yerimək. – Adə, dabrı də (Saatlı); – Dabrı, dahı gözdəməyə vax yoxdu (Sabirabad); – Bi də gördim, Həsən elə dabrıyır ki, az qalıb məni keçə (Salyan); – Adə, niyə dabrıyırsan, bir az usul ged (Şamaxı); – Sən dabrı, mən sə: çatacam (Kürdəmir); – Dabrı, yubamma, vax keçer (Qazax); – Bi az dabrı, bəlkə çatdun (İmişli)

DABRIMƏY

(Cəlilabad) bax dabrımağ

DADAX

I (Şəki) ayaq. – Qoyunun dadaxlarını bir asmışdıx, başini bir II (Gəncə) uşağın ilk addımı, ilk yerişi

DADAXLI

(Şəki) ayaqlı. – Dadaxlı sandıx varıydı bizdə

DADAMAL

(Ağcabədi, Cəbrayıl, Çənbərək, Hamamlı, Xanlar, Qazax) öyrəşmiş, dadanmış, alışmış. – Dadamal qoyun südü içdi (Ağcabədi); – Pişik ətə dadamaldu (Cəbrayıl); – Toğlu dadamaldı deyn çox kökəlif (Çənbərək); – Bizim Göyərçin inəx’ yaman dadamaldı (Hamamlı) ◊ Dadamal olmax (Gəncə, Xanlar) – öyrəşmək, alışmaq, dadanmaq. – Danamız dadamal olub (Gəncə); – Çovannar quyruğ asdarına dadamal oloy yaman (Xanlar)