CƏBRİ₁

sif.
1. Zorla icra olunan, zorla edilən, məcburi, zorən.
Hacıyevə nə üçünsə elə gəldi ki, bu gülüş cəbri bir gülüşdür. Ə.Əbülhəsən.

2. İcbari, məcburiyyət altında.
Beş gün keçdi, məhbuslar azad olundu və arx üstə cəbri iş ilə məşğul olanlar da öz işlərinə qayıtdılar. B.Talıblı.

Синонимы

  • CƏBRİ cəbri bax məcburi
  • CƏBRİ zorakı — məcburi — icbari
CƏBRİ₂
CƏBRŞÜNAS

Значение слова в других словарях