ÜSULLU

1. прил. игьтиятлу, игьтиятдалди кар (гьерекат) ийидай; мукъаят; 2. нареч. игьтиятлувилелди, мукъаятдиз.
ÜSULİ-İDARƏ
ÜSULLUCA

Значение слова в других словарях