KASIB

\[ər.\] прил. 1. кесиб, юхсул; kasıb adam кесиб кас; kasıb süfrə кесиб суфра; // kasıb düşmək кесиб хьун, юхсул хьун; 2. сущ. кесиб, кесибди, кесиб кас; kasıb öləndə molla xəstə olar. Ata. sözü кесиб кьейила, фекьи азарлу жеда; 3. пер. зайиф, кими, кьери; ağıldan kasıb акьулдикай кесиб.
KASET
KASIB-KUSUB

Значение слова в других словарях