MÜRƏKKƏB¹

\[ər.\] прил. муракаб (1. са шумуд паюникай (затӀуникай) ибарат тир, арадал атанвай, тешкил хьанвай, туькӀвенвай; сложный (мес. гаф, машин, затӀ ва мс.); mürəkkəb cümlə сложный предложение (муракаб жумла); 2. гзаф жигьетрин; жуьреба-жуьревилелди фаркьлу тир (мес. хесет); 3. четин; четин гъавурда гьатдай, кьил акъат тийир; мес. суал, месэла).
MÜRƏXXƏS
MÜRƏKKƏB²

Значение слова в других словарях