SOY

SOY I is. Cins, kök. Çox oldum davada, doyda; İgid görmədim sən soyda (“Koroğlu”).

SOY II is. Nəsil. Dədəm məni öz soyumuzdan bir yetim oğlana nişanlayıb, başımda çarqatını, barmağımda üzüyünü gəzdirirəm, üç gündən sonra toyumuzdur (Ə.Cəfərzadə).

SOY III is. Haray. Məclis başında durubsan; Kimə çatar soyun, Eyvaz?! (“Koroğlu”).

SOY IV f. Çıxartmaq, təmizləmək. Qoyunu kəs, soy, ətini camaata payla.

SOVET
SOYMAQ

Значение слова в других словарях