UÇMAQ

UÇMAQ I f. Havada qanadla getmək. Durma, uç göylərə, pərvazına heyranam, uç! (S.Rüstəm).

UÇMAQ II f. Yıxılmaq, dağılmaq, sökülmək. Ona elə gəldi ki, dünya üstünə uçdu, uşaqlıqdan ürəyində bəslədiyi ən əziz bir arzunu özü məhv etdi (İ.Şıxlı).

UÇQUN
UÇUQ

Значение слова в других словарях