ÇAĞ

sif.
1. Sağlam, saz, hələ əldən düşməmiş.
Çox da qocalmışam, hələ ki, çağam; Bir az namus, qeyrət, ar sinəmdə var. Aşıq Ələsgər.

□ Çağ olmaq – sağlam olmaq, saz olmaq.
Nələrə dözməmisən, sağ ol, mənim ürəyim! Həmişə olduğun tək çağ ol, mənim ürəyim! S.Rüstəm.

2. Kefi kök, dərdsiz, qəmsiz. Uşağın kefi çağdır.
// dan. Kök, dolğun, tosqun. Çağ qız. Çağ uşaq.

Синонимы

  • ÇAĞ I ÇAĞ Kölgədə keçmişdir uşaqlıq çağım (S.Rüstəm); DÖVRAN Xoşbəxt bir dövranın övladıyıq biz (Ə.Cəmil); SAAT [Cavadın] dərələrdən quzuqulağı yığıb yedi
  • ÇAĞ mövsüm — fəsil
  • ÇAĞ hal — əhval — kef
  • ÇAĞ vaxt — zaman

Омонимы

  • ÇAĞ ÇAĞ I is. Vaxt, müddət. Vurun, vurun alçağı; Keçmiş verginin çağı (M.Müşfiq). ÇAĞ II sif. Kefi yaxşı olan, əhvali-ruhiyyəsi saz olan

Антонимы

  • ÇAĞ ÇAĞ – XƏSTƏ O zaman isə Rüstəmin çağ vaxtı idi (M.İbrahimov); Anam xəstədir, müsyö, vəziyyəti çox ağırdır (S
ÇADRASIZ
ÇAĞ₁

Значение слова в других словарях