ÜNSİYYƏT

is. [ ər. ]
1. Qarşılıqlı münasibət, əlaqə, yaxınlıq, ülfət.
Hələ bir-birini tanımayan adamlar heç xəbərləri olmadan bir-birinə yaxınlaşır, onların arasında ülfət və ünsiyyət daha da möhkəmlənirdi. Ə.Əbülhəsən.
Atla kişinin [Mahmudalının] arasında qəribə bir ünsiyyət əmələ gəlmişdi. İ.Əfəndiyev.

□ Ünsiyyət bağlamaq (salmaq, tutmaq) – aralarında yaxşı münasibət yaranmaq, bir-biri ilə yaxın olmaq, ülfət bağlamaq.
Biz sizə o qədər alışdıq, elə ünsiyyət bağladıq ki, ayrılmaq çətindir, – deyə, bir dost bizə müraciət edir. M.İbrahimov.

2. Əlaqə, rabitə, qarşılıqlı münasibət. Dil insanlar arasında ünsiyyət vasitəsidir.
3. Xoş münasibət, yaxınlıq, mehribanlıq.
Ailədə ünsiyyət artıran, ürəkdə munis duyğular oyadan belə axşamlardan sonra yuxu nə qədər şirin olardı. M.İbrahimov.
Həbib Gözəlin evində hərarət, körpələrində ünsiyyət, özündə mərhəmət gördüyü kimi, Gözəl də Həbibdə insaniyyət, mehribanlıq hiss edirdi. Ə.Vəliyev.

Синонимы

  • ÜNSİYYƏT 1. ÜNSİYYƏT (dilç.), ƏLAQƏ, RABİTƏ, KOMMUNİKASİYA 2. ünsiyyət bax əlaqə 1 3. ünsiyyət bax təmas
  • ÜNSİYYƏT əlaqə — münasibət
  • ÜNSİYYƏT mehribanlıq — məhəbbət — bağlılıq

Этимология

  • ÜNSİYYƏT Ərəbcə üns (ülfət) və insan, munis sözləri ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
ÜNS
ÜNSİYYƏTLİ

Значение слова в других словарях