RƏQİB

is. [ ər. ]
1. Eyni şeyi tələb edən, istəyən, arzu edən şəxslərdən hər biri.
[Gülüş Dilbərə:] Görürsünüz ki, rəqibiniz nə qədər gücsüzdür. C.Cabbarlı.
Heç o qədər də arzulamadığı və rəqibi olan qonağın – Aslan bəyin gəlişi Qasım bəyi açmadı. A.Şaiq.

// Bir qıza vurulan aşiqlərdən hər birinə nisbətən hər biri.
2. İdman yarışlarında iştirak edənlərdən hər biri; qarşı tərəf. Rəqibə ciddi müqavimət göstərmək.
– Məmməd rəqibindən cəmisi bir sinə irəli keçib yarışı aparmışdı. H.Seyidbəyli.

Синонимы

  • RƏQİB 1. RƏQİB (idm.), QARŞI TƏRƏF 2. rəqib bax düşmən
  • RƏQİB əleyhdar — düşmən
RƏQƏM
RƏQİQ

Значение слова в других словарях