RİTORİK

sif. [ yun. ] Ritorika qaydalarına əsaslanan.
// məc. Təmtəraqlı, dəbdəbəli. Ritorik təsvir. – C. Cabbarlının əsərlərindəki ictimai fikir daha da dərinləşir, aktual mövzu şüarçılığa çevrilmir, ritorik şəklə düşüb adamı yormurdu. M.İbrahimov.
[Səməd Vurğun] özündən əvvəl oxunan ritorik bir şerə işarə edərək nitqini təhlili sual ilə başladı. Mir Cəlal.

Синонимы

  • RİTORİK bəlağətli — təmtəraqlı
Rİ́TMİKA
RİTÓRİKA

Значение слова в других словарях