YALMAN

YALMAN I is. Atın boynu, yal bitən yeri. Sindi yalmanına cahillər; Buraxıb cilovu, nə qədər ki var (O.Sarıvəlli).

YALMAN II f. Dodaqlarını yalayaraq islatmaq. Murad əlini gözlərinin üstündən götürüb, ələmli bir nəzərlə mənə baxdı; yalmandı – dodaqları qurumuşdu (Çəmənzəminli).

YALAQ
YALNIZ

Значение слова в других словарях