ÜMMƏT

is. [ ər. ]
1. Xalq, camaat.
Açdın gözünü rəncü məşəqqət görəcəksən; Millətdə qəm, ümmətdə küdurət görəcəksən. M.Ə.Sabir.

2. din. Bir peyğəmbərə inanan adamlar, xalq, camaat.
[Fərrux Molla Qurbana:] Məhəmməd ümmətinin bu dünyaya uymayıb, o dünya üçün yaşamasından söz aç. Ə.Vəliyev.

Этимология

  • ÜMMƏT Ərəbcədir, “Hümmət”lə eyni deyil: “Peyğəmbərin yeni dinə çağırdığı şəxslər” deməkdir (Məhəmməd ümməti deyirik)
ÜMMAN
ÜMUM

Значение слова в других словарях