ƏRŞ

сущ. устар. поэт. небо, небеса
◊ başı ərşə durmaq (qalxmaq, dayanmaq) возвышаться, подниматься высоко до небес; səsi ərşə qalxmaq см. səsi ərşə çıxmaq; səsi (fəryadı) ərşə çıxmaq неистово кричать
ƏRSİZLİK
ƏRŞİ-ƏLA

Значение слова в других словарях