CƏFƏNG

sif. [ ər. ] Mənasız, boş, dəyərsiz.
[Firəngiz Muxtara:] Bunlar çeynənmiş cəfəng sözlərdir. B.Bayramov.
Əsədüddövlə saxta təkəbbürlü, özünüçəkən, ağızdan cəfəng bir adam idi. P.Makulu.

Синонимы

  • CƏFƏNG CƏFƏNG(İYAT) Vəliyev onun [Xələfin] yazdığını oxuyub cəfəngiyat adlandırmış, ondan “ağlını toplayıb adam kimi” işləməyi tələb etmişdi (Y
  • CƏFƏNG uydurma — yalan
  • CƏFƏNG boş — gərəksiz — mənasız — faydasız — əbəs

Антонимы

  • CƏFƏNG CƏFƏNG – DUZLU Onun hekayələrində cəfəng, uydurma hadisələr verilir. Salman yenə ona duzlu, məzəli məktublar yazır, şeirlər göndərirdi (M
CƏFALI
CƏFƏNGİYAT

Значение слова в других словарях