GƏR

I
(Göyçay, Şəki, Zəngilan)
iri cır tut ağacı. – Bı gərin yarpa:n qırsam bəsimdi (Zəngilan); – Gər çəkildən iridi (Göyçay)
II
(Ağdam)
cəld, zirək. – Balaja olduğuna baxma, çox gər adamdı
III
(Qazax)
kobud, yoğun (səs). – Mö:sümün elə gər səsi var kın
GƏNZİX’
GƏRBUT

Значение слова в других словарях