KARKÜN

sif. [ fars. ] köhn.
1. İşcil, işlək, işləyən, işgüzar, işbacaran.
[Fərmanın] qəsdi özünün karkün olmasını həm əmisinə, həm də Gövhərtaca göstərmək idi. Ə.Haqverdiyev.
…Babakişi çox karkün adam idi. S.Rəhimov.

2. Başqasına əl tutan, kömək edən, işə yarayan. Karkün adam.
KARKAS
KARKÜNLÜK

Значение слова в других словарях