QABAR-QABAR

sif. Hər tərəfi qabarlı, qabarla örtülmüş. Əlləri qabar-qabar (z.) olmaq.
– Yaralarım qabar-qabar; Gəldi yardan doğru xəbər. Aşıq Kərəm.
Ayağın qabarqabar çatdın Tehrana, heyhat! S.Rüstəm.
[Komandir:] Mən özüm də kənddən çıxmışam, atamın da əli, bax, belə qabar-qabardır. S.Rəhimov.

QABAR
QABARBÖCƏYİ

Значение слова в других словарях