Диалектический словарь азербайджанского языка.

Всего статей – 17548, статей на «A» – 728
A B C D E F G H K L M N O P Q R S T U V X Y Z Ç Ö Ü İ Ş Ə
 
AB AC AD AF AH AJ AL AM AN AQ AR AS AT AU AV AX AY AZ
 

A:η

I (Daşkəsən, Gədəbəy) fəqərə. – Bədəndə işdəy yer a:ηdı (Gədəbəy) II (Qazax, Tovuz) alın. – Qəfəsini gəlinnər bağlardılar a:ηnarına (Qazax)

ABA

I (Gədəbəy, Quba, Ordubad, Zəngilan) ata. – Bizdə hindi aba çox işdəmiyədü, ata diyəduğ (Quba); – Abam taxıl biçiydi (Zəngilan); – Abam bi:lləri də kö:nə biniyə aparajax bizi, de:səη (Gədəbəy) II (Cəbrayıl, Qax, Təbriz, Şəmkir) ana. – Mən abamı görmağ isti:rəm (Qax); – Biz aba di: rux anıya (Təbriz)

ABACUR

(Qax) bax abajur – Dünən bazardan bir kilo abacur aldım

ABAJUR

(Şəki) yerkökü, kök. – Mən abajur çox yiyənəm, Noxiyə gidən olanda aldıram gerex’ gənə birki kilo

ABAL

I (Qax) key II (Salyan) ağırlıq, yük. – Öyün bütün abalı Solmazın üsdünə düşür

ABALKEŞ

(Salyan) zəhmətkeş. – Dayım elə lap uşaklığınnan abalkeş olıb

ABASBEYİ

(Bakı) üzüm növü adı. – Dur bir abasbeyi dər, gəti

ABASBƏYİ

(Quba) armud növü adı

ABATDIDI

(Qax, Qubadlı) içinə yağ, şor, pendir və başqa ağartı növü qoyulan isti çörək. – Əhməd bu gün isti çörəkdən abatdıdı qayırıb məni qonax çağırmışdı (Qubadlı)

ABAY

I (Şəki) ləzgi arvadı. – Bizim eşiyə abaylar gəlmişdi II (Qax) xala. – Abay sizdədi? III (Çənbərək) bacı. – Abay hare: ydir?

ABBA

(Ağdam) umac. – Dünən Həsəngildə ləzzətdi abba yedim

ABBAŞ

(Salyan) suçiləyən, susəpən. – Bağın abbaşı sındı

ABDAL

I (Kürdəmir, Şahbuz) bilikli, bilici. – Abdal, yani biləndə adam (Şahbuz) II (Xaçmaz, Salyan) yetim. – Səni görüm abdal qalasan (Xaçmaz)

ABEŞİK

(Şərur) meşəbəyi. – Abeşik meşəni qoruyur

ABXOR

(Salyan) su içilən qab. – Abxor keçmiş zamanda saxsıdan olardı, hindiki abxorrar yaxşı qayrılır

ABXUR

(Lənkəran) bax abxor. – Abxurda su içeylər

ABIOMUR

(Göyçay) açıq-sürməyi (rəng)

ABIR

(Salyan) məc. geyim, paltar. – Adamı abırına görə tanıyıllar

ACAMANDA

(Salyan) ac-susuz. – İndiyəcən acamanda hardeydin?

ACARRI

(Şamaxı) təzə, yuyulmamış. – Tumanın acarrısını geyməmiş uşağ yandırdı