VACİB

\[ər.\] прил. важиб, кьилиз акъудун мутӀлакь лазим тир, гьар гьикӀ хьайитӀани авуна кӀандай, туна виже текъвер, чарасуз тир, лап кьетӀен (мес. месэла, кар); // важиб тир, лазим тир, герек тир; vacib bilmək важиб (лазим) яз акун (гьисабун), вичин буржи яз гьисабун; vacib olmaq важиб хьун, кьилиз акъудун (авун) мутӀлакь лазим яз хьун, чарасуз хьун; ** vacib forma грам. важибвилин форма (глаголдин).
VABƏSTƏLİK
VACİBAT

Значение слова в других словарях